Rok Kapłański, a szczególnie różne okoliczności oraz wydarzenia z nim związane, to czas pobudzający do pogłębionej refleksji nad posłannictwem i znaczeniem kapłanów dla życia Kościoła katolickiego i naszej duchowej formacji. W tym ważnym dla osób konsekrowanych roku warto też pamiętać o kapłanach, którzy ze względu na wiek (ukończone siedemdziesiąt lat życia) lub dolegliwości zdrowotne nie posługują już aktywnie. W archidiecezji krakowskiej wielu księży po osiągnięciu wieku emerytalnego zamieszkuje w Domach Księży Emerytów, które znajdują się w Swoszowicach i w Makowie Podhalańskim. W Domu Księży Emerytów im. Jana Pawła II w Makowie Podhalańskim mieszka aktualnie osiemnastu emerytowanych księży. Domem administruje (od listopada 2009 r.) ks. dyrektor Andrzej Klem.

Mają swoje miejsce

- Prawie wszyscy lokatorzy naszego Domu przebywają tu z własnej woli - opowiada Ksiądz Dyrektor. Znajdują tu spokojne i zdrowe lokum do wypoczynku, regeneracji sił i modlitwy, po długiej, często wyczerpującej, kapłańskiej drodze życia. Księża seniorzy mają do dyspozycji jedno, lub dwupokojowe mieszkanie. Dom wyposażony jest we wszystkie nowoczesne udogodnienia. Mamy na miejscu własną stołówkę i pięknie urządzoną kaplicę, w której codziennie odprawiamy Mszę św. Stołówka i kaplica są też miejscami naszych ogólnych spotkań. Wypełnia je przeważnie modlitwa i rozmowy, związane zazwyczaj z rokiem liturgicznym, choć nie brakuje też poruszania innych tematów - informuje ks. Andrzej Klem.

Pomagają, jak mogą

Księża emeryci, poza czasem przeznaczonym na wypoczynek (m.in. w tym celu często spacerują w beskidzkich plenerach) i osobistymi czynnościami związanymi z przebywaniem w Domu Emerytów, nadal uczestniczą w kapłańskiej posłudze wiernym. Z ich służby korzysta zarówno parafia Przemienienia Pańskiego w Makowie Podhalańskim, jak i sąsiadujące parafie.

- Praktycznie wszyscy księża z naszego Domu, na miarę swych możliwości, wykonują dorywczo liturgiczne posługi. Odbywa się to na zasadzie zaproszenia nas przez proboszcza danej parafii do wykonywania obrzędów religijnych. Odprawiamy więc Msze św., udzielamy wiernym sakramentów, odprawiamy nabożeństwa pogrzebowe, jesteśmy spowiednikami, głosimy homilie itp. Zdarzają nam się też zaproszenia na uroczystości patriotyczne, kombatanckie oraz różnych stowarzyszeń społecznych. Często nasza obecność przy ołtarzach parafialnych kościołów i kaplic jest konieczna i wynika z uzasadnionej nieobecności czynnych kapłanów. Takie posługiwanie jest dla nas ważne, gdyż mamy nadal poczucie dawania żywego świadectwa służby Bogu i bliźniemu, a przy tym utrzymujemy wiele dobrych relacji z wiernymi i z młodszymi kapłanami. Bardzo sobie cenię wyjątkowo życzliwą współpracę z proboszczem makowskiej parafii ks. dziekanem Tadeuszem Różałowskim, zarówno na polu kapłańskiego posługiwania, jak i osobistym.

Bogaty życiorys

Ks. Andrzej Klem, zanim otrzymał nominację na dyrektora Domu Księży Emerytów w Makowie Podhalańskim, przeszedł bogatą drogę kapłańskiej służby. Pracował m.in. w Zawoi, Frydrychowicach, Krakowie - w parafii pw. św. Jana Chrzciciela, w Łodygowicach. Z dużym sentymentem wspomina pobyt w Zakopanem w latach 1983-86, gdzie zasłużył się dla budowy „Księżówki”. Natomiast szczególne zasługi położył dla parafii w Istebniku, gdzie był proboszczem w latach 1986-2008. Oprócz pięknie utrzymanego kościoła i jego otoczenia pozostawił tam po sobie wspaniały pomnik Jana Pawła II (chyba najwyższy w Polsce - wysokości 3,03 m). W jego mieszkaniu w Domu Księży Emerytów zwraca uwagę osobliwy relikwiarz, przez niego wykonany. Jest to krzyż z drzewa oliwnego, pobranego w czasie pelgrzymki do Ziemi Świętej z okazji 33. rocznicy kapłaństwa. Krzyż osadzony jest na cokole bazaltowym, odłupanym ze skały znad jeziora Genezaret, po której mógł stąpać Jezus Chrystus. W szklanym oczku, umieszczonym na drzewie krzyża, znajdują się trzy płatki róży, zdjęte z Golgoty w Wielki Piątek.
- Być może ten mój osobisty relikwiarz, tak dla mnie cenny i symboliczny, znajdzie się kiedyś w godnym miejscu religijnego kultu, chociaż ostatecznej decyzji jeszcze nie podjąłem - konstatuje życzliwy i gościnny dyrektor Domu Księży Emerytów.