Gospodarze - w osobach biskupa ordynariusza diecezji Belley-Ars Guy-Marie Bagnarda, rektora sanktuarium w Ars ks. Jeana Philippe’a Naulta, moderatora Towarzystwa Jana Marii Vianneya ks. Philippe’a Cartage’a i mera Ars Patricka Duviviera - zapewniali nas, że jesteśmy u siebie w domu. Rzeczywiście od pierwszych chwil czuliśmy się dobrze przyjęci. Nie były to tylko grzecznościowe gesty. Dowodem troski organizatorów o jak najlepszy przebieg rekolekcji, nie tylko pod względem organizacyjnym, było zaproszenie do modlitwy aż 26 zakonów karmelitańskich z terenu Francji. Każdego dnia, wchodząc do kościoła Matki Bożej Miłosierdzia, gdzie odbywały się wszystkie ćwiczenia rekolekcyjne, mogliśmy zobaczyć wywieszoną listę z nazwami zakonów, które modlą się za nas.
Organizatorem rekolekcji była Wspólnota Błogosławieństw. Należy ona do tzw. nowych wspólnot powstałych w Kościele katolickim po Soborze Watykańskim II i wywodzi się z nurtu odnowy charyzmatycznej. Wspólnota gromadzi w jednym powołaniu wiernych ze wszystkich stanów (rodziny, osoby stanu wolnego - celibatariuszy, kapłanów, braci i siostry konsekrowane), którzy pragną dzielić życie braterskie łączące kontemplację z życiem apostolskim oraz misyjnym. Została powołana w 1973 r. przez br. Efraima (Gerard Croissant). To właśnie członkowie tej wspólnoty prowadzili wspólne modlitwy i śpiewy w kilku językach tak, aby nikt nie czuł się pominięty. Dzięki temu, że wspomniana wspólnota ma charakter międzynarodowy, jej członkowie zapewniali tłumaczenie symultaniczne wszystkich konferencji w 9 językach, w tym w języku polskim. Doświadczenie więzi kapłańskiej było bardzo silne. Dar jedności był odczuwalny od początku. A przecież tak wiele spraw mogło dzielić, jak chociażby język, różnorodność kulturowa, strój kapłański lub jego brak. Tak jak pod wieżą Babel języki ludzi zostały pomieszane, aby osłabić siłę człowieka, tak tutaj różnorodność była atutem pokazującym, jak sakrament kapłaństwa może łączyć w prawdziwym braterstwie.
W poszczególne dni rekolekcji Mszy św. przewodniczyli kardynałowie: Christoph Schönborn z Wiednia, Cláudio Hummes z Watykanu, André Vingt-Trois z Paryża, Sean
O’ Malley z Bostonu, Christian Tumi z Douala w Kamerunie, Philippe Barbarin z Lyonu.
W bloku popołudniowym i wieczornym goście odnosili się do głównego tematu poszczególnych dni. Uczestnicy mieli okazję słuchać konferencji kard. Cláudia Hummesa, prefekta Kongregacji ds. Duchowieństwa, który przedstawił aktualną pozycję i rolę kapłana we współczesnym świecie. Bp Alberto Taveira Corréa z Palmas w Brazylii i bp Joseph Grech z Sanhurst w Australii podzielili się doświadczeniem misyjnym w odniesieniu do poszukiwania nowych sposobów ewangelizacji.
W pierwszym dniu rekolekcji uczestnicy wysłuchali nagranego wcześniej przemówienia Benedykta XVI. Papież przypomniał, że „kapłan powołany jest, by służyć ludziom, dając im życie Boga”. -
Kapłan, człowiek słowa Bożego i sacrum, musi być dziś, jak nigdy, człowiekiem radości i nadziei. Ludziom, którzy mogą już sobie wyobrazić, że Bóg jest czystą Miłością, kapłan musi stale przypominać, że życie warte jest przeżycia i że Chrystus nadaje mu swój sens, albowiem miłuje On ludzi, wszystkich ludzi - mówił Benedykt XVI.
Zwracając się do szczególnie zapracowanych księży, Benedykt XVI wyraził im ogromną wdzięczność w imieniu całego Kościoła. - Nie upadajcie na duchu, ale módlcie się i zachęcajcie do modlitwy o to, aby liczni młodzi ludzie zgodzili się odpowiedzieć na wezwanie Chrystusa, który nie przestaje pragnąć, ażeby wzrastała liczba Jego apostołów, zbierających żniwo z Jego pól - apelował Papież.
- Drodzy kapłani, pomyślcie też o skrajnej różnorodności posług, jakie wypełniacie na służbie Kościoła. Pomyślcie o wielkiej liczbie Mszy św., które odprawiliście i będzie odprawiać, sprawiając, że za każdym razem Chrystus rzeczywiście jest obecny na ołtarzu. Pomyślcie o niezliczonych rozgrzeszeniach, jakich udzieliliście i będziecie udzielać, pozwalając grzesznikowi uwolnić się od swego brzemienia. Wówczas pojmiecie nieskończoną owocność sakramentu święceń. Wasze dłonie, wasze wargi stały się w jednym momencie dłońmi i wargami Boga - podkreślał Ojciec Święty.
Na zakończenie przesłania Benedykt XVI powtarzył: „Nic nie zajmie nigdy miejsca posługi kapłańskiej w sercu Kościoła”. - Żywi świadkowie działania Bożej wszechmocy w słabości człowieka, wyświęceni dla zbawienia świata, pozostaniecie, moi drodzy bracia, wybranymi przez samego Chrystusa, aby być dzięki Niemu solą ziemi i światłością świata - zapewniał Papież.