Kluki parafią

Ewa Moczyńska

Bądź na bieżąco!

Arcybiskup metropolita łódzki Władysław Ziółek utworzył z dniem 26 sierpnia 2007r. nową parafię pw. Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Klukach. Akt erekcyjny został odczytany wiernym w niedzielę 19 sierpnia przez ks. kan. Leszka Drucha, proboszcza parafii Parzno, z której wydzielony został obszar nowej jednostki administracyjnej w archidiecezji łódzkiej, zamieszkały przez ok. 1200 osób i oprócz miejscowości Kluki obejmujący wioski: Osina, Podwódka i Podścichawa. 26 sierpnia, po uroczystym wprowadzeniu do kościoła w Klukach proboszcza nowej parafii, dokument ten został ponownie odczytany przez delegata arcybiskupa łódzkiego, ks. inf. Józefa Fijałkowskiego. Podczas Mszy św. koncelebrowanej przez obu proboszczów i ks. Zenona Miksę, w obecności Księdza Infułata, ks. Dariusz Mordaka złożył uroczyste przyrzeczenie i wyznanie wiary, a przed błogosławieństwem powierzył swoją posługę duszpasterską oraz całą wspólnotę parafialną Matce Bożej Królowej Polski.
W obecności licznie zgromadzonych wiernych mieszkańcy Kluk podziękowali dotychczasowemu proboszczowi ks. Leszkowi Druchowi za 8 lat wzorowego gospodarowania i powitali nowego duszpasterza. Kwiaty i gratulacje przekazały dzieci z miejscowej szkoły podstawowej wraz z katechetką, przedstawiciele Rady Pedagogicznej i dyrekcja Zespołu Szkół im. Wandy Malczewskiej w Klukach oraz przedstawiciele nowo powstałych parafialnych Kółek Różańcowych.
Społeczność obecnej parafii Kluki łączy z Parznem 831 lat wspólnej historii oraz wielki znak świętości - jakim są doczesne szczątki sługi Bożej Wandy Malczewskiej, spoczywające w krypcie przy kościele w Parznie. Z dumą spoglądamy wstecz. Z Bogiem weszliśmy w nowy etap naszej historii. Z wiarą i nadzieją zwracamy się do Matki Bożej, aby nam towarzyszyła na drodze odkrywania, głoszenia i dawania świadectwa Bożej Miłości.

Historia świątyni parafialnej

Murowaną kaplicę ku czci Matki Bożej Częstochowskiej wybudowano w Klukach w roku 1936 z fundacji miejscowych dziedziców Zofii i Witolda Święcickich. Poświęcona została przez bp. Kazimierza Tomczaka. W 1982 r. ówczesny biskup Władysław Ziółek dokonał poświęcenia kamienia węgielnego pod jej rozbudowę. Proboszczem parafii Parzno i budowniczym nowej kaplicy był ks. kan. Władysław Wójciak (obecnie mieszkający w Domu Księży Emerytów w Łodzi). Od 7 lat w tej małej świątyni przechowywany jest Najświętszy Sakrament. Od tego też czasu z inicjatywy ks. kan. Leszka Drucha przywrócona została uroczystość odpustowa obchodzona 3 maja. Miejscowa społeczność szczyci się swoim kościołem. Pośród licznych dóbr tu zgromadzonych, fundowanych często przez hojnych ofiarodawców, gruntownie odnowionego, wymalowanego i wyposażonego wnętrza kościoła i jego otoczenia, na uwagę zasługuje późnobarokowy ołtarz z drugiej połowy XVIII w., przywieziony po II wojnie światowej ze Śląska przez ks. Stefana Chmiela. W roku 2000 ołtarz został gruntownie odnowiony, zakonserwowany i pozłocony.

Składamy serdecznie podziękowanie ks. kan. Leszkowi Druchowi, proboszczowi parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Parznie, za 8 lat duszpasterskiej troski o naszą kaplicę i dusze wierzącego ludu. Jesteśmy wdzięczni Bogu, że postawił Cię, Księże Kanoniku, na naszej drodze. Będzie nam Ciebie brakowało i zawsze będziesz wśród nas mile widzianym gościem.
Wdzięczni mieszkańcy parafii pw. Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Klukach.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2007-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wezwanie Boga ma pierwszeństwo przed wszystkim, co „najpierw”

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Hiob odpowiada przyjaciołom zdaniem, które wyprzedza Pawła o wieki: „jakże człowiek może być przed Bogiem sprawiedliwy?” To pytanie procesowej rozpaczy. Cały rozdział dziewiąty jest zbudowany na obrazie niemożliwego procesu z Bogiem: „gdyby się ktoś z Nim prawował, nie odpowie raz jeden na tysiąc”. Hiob chciałby pozwać Boga przed trybunał, i natychmiast widzi absurd własnego pozwu. Strona przeciwna jest zarazem sędzią, a „któż Mu powie: Co czynisz?” Środek perykopy to hymn o potędze Stwórcy, włożony w usta cierpiącego. Bóg przenosi góry, wstrząsa ziemią, rozkazuje słońcu, „sam rozciąga niebiosa, kroczy po morskich głębinach”, czyni Niedźwiedzicę i Oriona. Hiob nie wątpi w moc Boga ani na chwilę. Jego dramat polega na tym, że moc widzi, a sprawiedliwości dostrzec nie może. „Choćbym miał słuszność, nie odpowiem, o litość będę błagał przeciwnika”. To jedna z najciemniejszych i najuczciwszych modlitw Starego Testamentu, wiara, która nie rozumie, a nie przestaje się zwracać do Tego, którego nie rozumie. Księga Hioba nie daje w tym miejscu odpowiedzi i liturgia też jej nie wymusza. Odpowiedź przyjdzie na końcu księgi w teofanii, a ostatecznie w Chrystusie, w którym Bóg sam stanął po stronie oskarżonego człowieka. Hieronim, dzisiejszy patron, który przełożył i tę księgę, wiedział z własnego niespokojnego życia, że z Bogiem się nie wygrywa procesu. Z Bogiem się wytrwa. Jego betlejemska grota, gdzie przez dziesięciolecia zmagał się ze słowem, tekstami i sobą samym, jest komentarzem do Hioba. Prawować się z Bogiem wolno, byle nie wypuścić Go z rąk.

CZYTAJ DALEJ

Jednego dnia dwie wizje Europy – Leon XIV o obronie życia, 11 państw o aborcji

2026-09-30 17:49

pra
/KAI

Vatican Media/Adobe Stock

Fundacja JEDEN Z NAS alarmuje: 28 września Europa usłyszała dwa skrajnie odmienne przesłania dotyczące człowieka i przyszłości kontynentu. Tego samego dnia, gdy przedstawiciele 11 państw europejskich - w International Safe Abortion Day (Międzynarodowy Dzień Bezpiecznej Aborcji) - wezwali do przyjmowania prawa i polityk zwiększających dostęp do aborcji oraz wskazali na działania na rzecz jej dekryminalizacji, papież Leon XIV, przemawiając we Francji, jednym z państw wymienionych w tej deklaracji, wezwał młodych Europejczyków, aby miłowali życie, zakładali rodziny, przyjmowali dzieci i bronili godności każdego człowieka „od pierwszej chwili życia w łonie matki aż po ostatnie tchnienie”.

Wspólną deklarację ogłosili ambasadorowie, wysłannicy i rządy Danii, Estonii, Finlandii, Francji, Islandii, Litwy, Luksemburga, Niderlandów, Norwegii, Hiszpanii i Szwecji. Dokument opublikował rząd Niderlandów 28 września, z okazji Międzynarodowego Dnia Bezpiecznej Aborcji. Sygnatariusze uznają dostęp do aborcji za istotny dla autonomii cielesnej, równości płci, praw człowieka, demokracji i powszechnej ochrony zdrowia. Wzywają do prawa i polityk wspierających dostęp do „safe abortion care” (bezpiecznej opieki aborcyjnej) oraz do ochrony środowisk działających na rzecz dekryminalizacji aborcji.

CZYTAJ DALEJ

Panie! Daj nam sił, byśmy przynosili owoce naszego nawracania się na miłość!

2026-10-01 08:11

O. prof. Zdzisław Kijas

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Bóg oczekuje jedynie od człowieka, aby przynosił owoce nawrócenia, owoce miłości i pracy, owoce przyjaźni i modlitwy, by był pracowity w swoim życiu. To najważniejsze, czego oczekuje od człowieka Bóg. Daje mu wiele, obdarza go swoją łaską, przychodzi mu z pomocą w każdej sytuacji, czekając w zamian na – nawet minimalne – owoce jego działań.

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: «Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?» Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze». Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce». Wtedy Jezus rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wy mu nie uwierzyliście. Uwierzyli mu zaś celnicy i nierządnice. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć».

CZYTAJ DALEJ

Reklama