Reklama

Opłatek Rady Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W niedzielę Chrztu Pańskiego, 9 stycznia br., odbyło się spotkanie opłatkowe Rady Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej. Tradycja tych spotkań jest młoda, jak młoda jest Rada, która została utworzona dekretem bp. Jana Śrutwy 26 września 2002 r.
Spotkanie rozpoczęło się w zamojskiej katedrze Mszą św., której przewodniczył bp Mariusz Leszczyński. Oprawę liturgiczną przygotowali członkowie Rady. W homilii Ksiądz Biskup nawiązał do przeżywanej uroczystości kończącej liturgiczny czas Bożego Narodzenia. Powiedział, że misję Chrystusa, która rozpoczęła się od chwili Jego Chrztu w rzece Jordan, można streścić jednym słowem: „dobro”, gdyż Bóg był z Nim: „przeszedł On, dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła” (Dz 10, 38). Misja Chrystusa wypełniana jest do dziś. Chrystus działa, posługując się ochrzczonymi, czyli zanurzonymi w Jego Mistyczne Ciało, tj. Kościół. Ksiądz Biskup powiedział także, że każdy ochrzczony, a w sposób szczególny każdy zaangażowany w stowarzyszenie czy ruch katolicki, powinien czynić dobro, zwalczając zło, które we współczesnym świecie, także w naszej Ojczyźnie, jest zorganizowane i przybiera różne formy, jak np. korupcja, związki partnerskie czy związki homoseksualne. Często stawia się znak równości między dobrem i złem. Wobec powyższego pojedynczy dobry człowiek, „dobro” w ogóle, czuje się nieraz bezradne. Świeccy katolicy powinni podjąć misję Chrystusa i jak napisał Jan Paweł II w Orędziu na Nowy 2005 Rok: „Zło dobrem zwyciężać”. Chrześcijanin ma żywić niezłomną nadzieję, że w Chrystusie dobro zwycięży. Ma także wnosić skuteczny wkład w budowę świata opartego na wartościach, takich jak: sprawiedliwość, wolność i pokój. Trzeba więc stanowczo i konsekwentnie zło nazywać złem, a dobro - dobrem. W polityce, w szkole, w rodzinie, w pracy zajmować odważne stanowisko i walczyć o „swoje”, tzn. o Boże Prawo i Boży ład w świecie, a szczególnie w Ojczyźnie naszej. Trzeba tak jak Chrystus w porę zauważyć problem i przyjść z pomocą. Wzorem takiej postawy jest również Matka Najświętsza, która w minionym roku nawiedziła naszą diecezję i nadal nawiedza nasze rodziny. Siłą ma być Eucharystia i przeżywany Rok Eucharystii.
Po Mszy św. w salkach przy katedrze odbyło się spotkanie opłatkowe. Zabrzmiała kolęda Wśród nocnej ciszy, a po niej Ewangelię o Bożym Narodzeniu odczytał ks. Julian Brzezicki - asystent kościelny Rady. Życzenia do zebranych skierował Krzysztof Chrześcijan - przewodniczący Rady. Ksiądz Biskup, składając życzenia, wskazał na biały opłatek - chleb przeznaczony do wspólnego łamania się i przywołał słowa Ojca Świętego z listu na rozpoczęcie Roku Eucharystii: „Zostań z nami, Panie”. Tytuł listu stanowią słowa uczniów Chrystusa, którzy w drodze do Emaus spotkali Zmartwychwstałego, lecz rozpoznali Go dopiero przy łamaniu chleba. Tak każdy uczeń Chrystusa ma pragnąć być w Jego obecności poprzez adorację, kontemplację, a następnie przez akcję w różnej formie.
Nastąpiła wymiana gorących, wzajemnych życzeń podczas dzielenia się opłatkiem. Nie zabrakło świątecznego ciasta i ciepłych napojów przygotowanych przez członków ruchów i stowarzyszeń. Sala była pełna, gdyż przybyli przedstawiciele całej Rady, w skład której wchodzą: Akcja Katolicka, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Legion Maryi, Katolickie Stowarzyszenie Lekarzy Polskich, Katolickie Stowarzyszenie w Służbie Nowej Ewangelizacji, Katolickie Stowarzyszenie Pielęgniarek i Położnych Polskich, Wspólnota Krwi Chrystusa, Stowarzyszenie „Rycerstwo Niepokalanej”, Katolickie Stowarzyszenie Inteligencji, Wspólnota Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, Wspólnota Odnowy w Duchu Świętym, Wspólnota Drogi Neokatechumenalnej, Katolickie Stowarzyszenie Obrony Życia, Stowarzyszenie Diakonii „Światło-Życie”, Stowarzyszenie Rodzin Katolickich, Stowarzyszenie Matki Bożej Bolesnej Patronki Dobrej Śmierci, Służba Liturgiczna Ołtarza, chóry kościelne.
Zapowiedziano wstępnie kolejne spotkanie Rady podczas Kongresu Eucharystycznego naszej diecezji, który odbędzie się w Krasnobrodzie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Patron Dziennikarzy - św. Franciszek Salezy

Niedziela rzeszowska 5/2003

commons.wikimedia.org

Św. Franciszek Salezy

Św. Franciszek Salezy
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100- lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica 400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem pisanym, mówionym w radio i w telewizji. Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną. Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais. Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków. Potem został zwrócony księciu Sabaudii. Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość, pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga. 8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego. Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608 r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których nie mogły przyjmować inne zakony. Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję. W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości. Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie. Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada 1877 r.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Ekumeniczny koncert kolęd w Sandomierzu

2026-01-24 10:06

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

W Katolickim Domu Kultury św. Józefa w Sandomierzu odbył się wieczorem 23 stycznia, XII Koncert Kolęd i Prawosławnych Hymnów Bożego Narodzenia. Zgromadził on licznych mieszkańców miasta i zaproszonych gości, którzy włączyli się w ten sposób w obchody Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan.

Przed sandomierską publicznością wystąpiły dwa zespoły: Chór Centrum Kultury Prawosławnej w Biłgoraju oraz Chór Duchowieństwa Prawosławnej Diecezji Lubelsko-Chełmskiej. W programie znalazły się kolędy i hymny Bożego Narodzenia zakorzenione w duchowej i liturgicznej tradycji Kościoła prawosławnego, które – mimo różnic obrzędowych – odwołują się do wspólnego chrześcijańskiego dziedzictwa.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję