Reklama

Minęło 10 lat...

Niedziela łódzka 28/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

„…Można powiedzieć, że kapłan został poczęty na długiej modlitwie, modlitwie w czasie, której Pan Jezus rozmawiał z Ojcem” (Dyrektorium o posłudze i życiu kapłanów). Już 10 lat minęło odkąd w naszym życiu te słowa przybrały konkretny wymiar. Po latach kształtowania się naszego powołania i formacji w Seminarium 11 czerwca 1994 r. z rąk abp. Janusza Bolonka przyjęliśmy w łódzkiej bazylice archikatedralnej święcenia kapłańskie. Ten skromny jubileusz postanowiliśmy przeżyć zgodnie z hasłem tegorocznego roku duszpasterskiego: Naśladować Chrystusa.
Ośmiu spośród nas w dniach od 14 do 21 kwietnia br. wzięło udział w pielgrzymce do Ziemi Świętej, aby krocząc śladami naszego Mistrza, bardziej Go poznać, goręcej pokochać i gorliwiej naśladować. Ta pielgrzymka miała więc szczególne znaczenie. Mogliśmy chodzić śladami Chrystusa, dotykać miejsc uświęconych obecnością Mistrza, przemierzać okolice związane z Jego życiem i działalnością. W najważniejszych sanktuariach sprawowaliśmy Msze św., modliliśmy się, poznawaliśmy historię Ziemi Świętej i miejsc znanych nam wcześniej z Pisma Świętego. Byliśmy w Nazarecie, Betlejem, Ain Karim, Kanie Galilejskiej, nad Jeziorem Genezaret, w Kafarnaum, nad rzeką Jordan, na Górze Tabor, przejeżdżaliśmy przez Pustynię Judzką, zwiedziliśmy Betanię i Jerycho. Niezapomniane jednak pozostają miejsca związane z męką i śmiercią Jezusa. W Jerozolimie byliśmy na Górze Oliwnej i w Ogrodzie Getsemani, w kaplicy Ubiczowania i Włożenia Krzyża, przeszliśmy Drogą Krzyżową, zwiedziliśmy Bazylikę Kalwarii i Bożego Grobu. W Wieczerniku dziękowaliśmy Jezusowi za dar Kapłaństwa i Eucharystii oraz za wspólnotę Kościoła, w której jesteśmy i w której służymy jako kapłani. Pielgrzymka do Ziemi Świętej była także okazją do poznania różnych kultur i religii. Mogliśmy zapoznać się z historią i zwyczajami świata żydowskiego i muzułmańskiego.
Ziemia Święta nazywana jest często „piątą Ewangelią”. Nasz przewodnik o. Sławomir Klim często nam o tym przypominał. Po siedmiu dniach pielgrzymki wracaliśmy do naszych parafii napełnieni nowymi przeżyciami i doświadczeniami oraz szczęśliwi, że mogliśmy umocnić się na naszej kapłańskiej drodze powołania.
Druga część obchodów jubileuszowych miała miejsce w kościele św. Antoniego w Łodzi. Księża Jubilaci odliczyli się prawie wszyscy. Koncelebrowanej Mszy św. przewodniczył bp Ireneusz Pękalski, który przez lata seminaryjne był naszym wychowawcą i profesorem. W wygłoszonym kazaniu Ksiądz Biskup przywołując klimat Wieczernika i Ostatniej Wieczerzy mówił o więzi, jaka powinna być między kapłanami a wiernymi. Ta więź wynika z powołania każdego człowieka do miłości, ofiary i świętości. „Tak wiele nas łączy, a niektórzy próbują nas podzielić. Nie dajmy się zwieść. Tak jak kapłani są potrzebni ludowi, tak lud jest potrzebny kapłanom” - apelował bp Pękalski do zgromadzonych w kościele wiernych. Miłym akcentem uroczystości były życzenia dla wszystkich Księży Jubilatów przekazane przez abp. Janusza Bolonka, obecnie nuncjusza apostolskiego w Urugwaju. Ksiądz Arcybiskup napisał do nas: „Wdzięczny za przyjazną pamięć życzę Wam wszystkim jak najwięcej nadprzyrodzonych mocy pobudzających do nieustannego wzrostu Bożego życia, pełnego sił i zdrowia oraz dobrych urodzajów i zbiorów, o które zabiega każdy, kto gospodarzy w Winnicy Pańskiej. Czerpię wiele radości z Waszych duszpasterskich osiągnięć. Świadomość, że Wasza wierność kapłańskim ideałom jest przykładem dla młodszych szeregów, każe mi nie ustawać w modlitwach za Was. Kapłaństwo sprawowane in persona Christi ma bowiem ogromne znaczenie dla katolickiego i prawdziwie polskiego oblicza naszej nowej Metropolii. Obyście obcując z Bogiem, na co dzień zawsze byli silni wewnętrznie i nigdy nie przestali myśleć o Kościele, i o Polsce, której nie podobna przemieniać bez Chrystusa i Jego Kościoła. Najserdeczniej Was pozdrawiam, obejmując wszystkich i każdego z osobna w miłości i pokoju, jakim darzy nas Jezus Chrystus, Najwyższy Kapłan całej ludzkości i Król wszechświata”. Powyższe słowa, które przekazał nam abp Janusz Bolonek odebraliśmy jako wyraz pamięci i życzliwości oraz jako zadanie, które mamy realizować na naszej kapłańskiej drodze.
Uroczystość jubileuszowa zakończyła się wspólną agapą w domu parafialnym. Była to okazja do wspomnień i miłych rozmów. Należy zaznaczyć, że większość księży z tego rocznika utrzymuje stałą więź koleżeńską, spotykając się systematycznie w każdą niedzielę na wspólnej modlitwie brewiarzowej oraz dzieleniu się doświadczeniami i spostrzeżeniami duszpasterskimi.
Niech ta uroczystość 10-lecia kapłaństwa będzie dla wszystkich Księży Jubilatów umocnieniem na dalsze życie i posługę Kościołowi. Wyrażając wdzięczność wszystkim, którzy się za nas modlili, prosimy o dalsze duchowe wsparcie, abyśmy jak najskuteczniej realizowali naszą kapłańską służbę.

* * *

10 lat temu 11 czerwca 1994 r., abp Janusz Bolonek, wówczas nuncjusz apostolski w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, udzielił w bazylice archikatedralnej świeceń kapłańskich 23 kapłanom. Byli to: ks. Grzegorz Bieniek, ks. Piotr Bratek, ks. Marcin Czajkowski, ks. Paweł Dziedziczak, ks. Dariusz Graczyk, ks. Waldemar Gliński, ks. Krzysztof Górski, ks. Robert Jaśpiński, ks. Bogumił Kucyk, ks. Julisz Lasoń, ks. Jarosław Leśniak, ks. Marek Marczak, ks. Zenon Miksa, ks. Paweł Miziołek, ks. Dariusz Mordaka, ks. Krzysztof Nalepa, ks. Krzysztof Panek, ks. Daniel Rylski, ks. Mirosław Simka, ks. Jacek Tkaczyk, ks. Zbigniew Tracz, ks. Bogdan Żaromiński, ks. Andrzej Żuchowski oraz ks. Krzysztof Tracz kończący z nami seminarium, ale wyświęcony dla diecezji łowickiej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rekolekcje Papieża: W Kościele otaczać się dobrymi ludźmi

2026-02-27 11:10

[ TEMATY ]

rozważanie

Rekolekcje papieża

Vatican Media

Im lepiej funkcjonują centralne urzędy Kościoła, tym większa korzyść dla Kościoła na całym świecie – na to wskazanie św. Bernarda zwrócił uwagę bp Erik Varden w dziesiątej nauce wygłoszonej podczas rekolekcji wielkopostnych Papieża i Kurii Rzymskiej. Przypomniał, że Bernard radził późniejszemu papieżowi Eugeniuszowi III przede wszystkim otaczać się dobrymi ludźmi.

Święty Bernard napisał traktat „O rozważaniu” (De consideratione). Cieszył się on najszerszym rozpowszechnieniem spośród wszystkich jego dzieł. Może się to wydawać zaskakujące, ponieważ tekst jest w istocie listem skierowanym do konkretnej osoby w wyjątkowej sytuacji. Bernard napisał go dla swojego współbrata, włoskiego mnicha Bernarda dei Paganelli, który — będąc już kapłanem Kościoła w Pizie — wstąpił do Clairvaux w 1138 roku.
CZYTAJ DALEJ

Wielki Post jest wielkim czasem na czyny

2026-02-23 17:27

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Wielki Post jest wielkim czasem na czyny, konkretne czyny płynące z wiary, czyny, które umacniają moją wiarę osobistą i zarazem zapraszają do jej przyjęcia tych, co wiary nie posiadają, którzy od niej odeszli, którzy z nią walczą lub się z niej naśmiewają.

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo z Jasnej Góry: "Zostałam uzdrowiona. Te kule chcę zostawić Matce Bożej". Później do kul doszła jeszcze biała laska

2026-02-27 21:12

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Matka Boża Częstochowska

świadectwo

Karol Porwich/Niedziela

Zawieszone na ścianach wota. Laski niewidomych, kule niepełnosprawnych i ortopedyczne podpórki. Każde z wotów to albo znak prośby, albo dowód wdzięczności wobec Maryi za okazaną pomoc

Zawieszone na ścianach wota. Laski niewidomych, kule niepełnosprawnych i ortopedyczne podpórki. Każde z wotów to albo znak prośby, albo dowód wdzięczności wobec Maryi za okazaną pomoc

Tamtego momentu, kiedy matka ułożyła ją na torach i przywiązała do szyn, nie pamięta. Za mała była. I dobrze, że nie pamięta. Matka już nie żyje, o zmarłych źle się nie mówi, a ją przecież dróżnik znalazł. Co za szczęście, że akurat po tych torach szedł! Takie rzeczy zdarzają się tylko na filmach, czyż nie? No więc miała już swój happy end. Wychowali ją dziadkowie.

WIĘCEJ ŚWIADECTW W KSIĄŻCE: ksiegarnia.niedziela.pl. DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję