Reklama

Niedziela plus

Tarnów

Boża drużyna

XVI Mistrzostwa Liturgicznej Służby Ołtarza Diecezji Tarnowskiej w Piłce Nożnej Halowej przeszły do historii!

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Najlepsze drużyny z całej diecezji walczyły 10 czerwca w Brzesku i Jadownikach o tytuł mistrza i awans do kolejnego etapu. W zawodach wzięło udział czterdzieści osiem drużyn, w których zagrało blisko 350 zawodników! Ministranci i lektorzy rywalizowali wcześniej w etapach dekanalnym i rejonowym, a ich zwycięzcy awansowali do mistrzostw diecezjalnych. Chłopcy rywalizowali w trzech kategoriach wiekowych: ministranci, lektorzy młodsi i lektorzy starsi.

Najważniejszy trener

Zawody zainaugurowała uroczysta Msza św. w kościele Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła i św. Jakuba Apostoła w Brzesku. – Mecz piłki nożnej to symbol naszego życia. Podobnie jak nie można zmarnować meczu, nie można zmarnować życia. Waszym głównym i najważniejszym trenerem jest Chrystus. On wie, co najlepiej potraficie, i na pewno zawsze wam pomoże – powiedział w homilii ks. Józef Drabik, proboszcz brzeskiej parafii. I zaznaczył: – O podobnych eliminacjach, które wy przechodzicie, możecie przeczytać w Piśmie Świętym. Za Jezusem szły tłumy słuchaczy, z których wybrał On siedemdziesięciu uczniów. Z tych siedemdziesięciu wybrał dwunastu Apostołów. A spośród tej dwunastki wybrał trzech: Piotra, Jakuba i Jana. Was też wybiera, każdego dnia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Kapłan dodał, że piłka nożna może pomóc być lepszym ministrantem lub lektorem, bo uczy odpowiedzialności, systematyczności i walki z własnymi słabościami. Przypomniał jednak, że nie jest najważniejsza w życiu, ponad nią powinien być Bóg.

Rozwój i integracja

Za organizację mistrzostw odpowiedzialne było diecezjalne Duszpasterstwo Liturgicznej Służby Ołtarza Diecezji Tarnowskiej, na którego czele stoi ks. Sylwester Brzeźny. Jak zauważył kapłan, zawody to świetna okazja do rozwoju nie tylko fizycznego, ale i duchowego.

– Chłopcy służą przy ołtarzu, ale potrzebują też spotkania, poznania się, rywalizacji i wzorców, czyli starszych kolegów i trenerów. Takie wydarzenia kształtują charakter i pozwalają nabyć nowe doświadczenia, a przez to rozwijać swoją wiarę – zaznaczył ks. Brzeźny w rozmowie z Niedzielą. Dodał, że sport to ważny element formacji duchowej chłopców, o czym świadczą chociażby metody stosowane przez św. Jana Bosko, który przez aktywność fizyczną docierał do nawet najtrudniejszej młodzieży.

W poprzednich etapach mistrzostw na szczeblu dekanalnym spotkało się ponad tysiąc ministrantów i lektorów. Jak zauważył ks. Sylwester, to kolejny plus tego wydarzenia: – Ministranci i lektorzy z tak wielu parafii naszej diecezji mogą się spotkać, poznać i wymienić doświadczeniami. Mogą także zobaczyć, że jest nas naprawdę wielu – i to jest kolejna wartość dodana naszych mistrzostw.

Wielkie zwycięstwa

Tomasz Konstanty przyjechał na zawody z parafii Matki Bożej Królowej Polski w Lewniowej. Jego drużyna wygrała w kategorii lektorów starszych.

– Jest to dla nas wielkie zwycięstwo i jesteśmy bardzo podekscytowani. Zupełnie nie spodziewaliśmy się awansu. Zazwyczaj odpadaliśmy na wcześniejszych etapach, a w tym roku jesteśmy mistrzami diecezji! – cieszył się Tomasz po otrzymaniu złotego medalu. Kapitan zwycięzców dodał: – Finałowy mecz był trudny. Zakończył się remisem i trzeba było go rozstrzygnąć rzutami karnymi. Mocno wierzyliśmy w wygraną i chyba ta wiara nam pomogła.

W kategorii ministrantów pierwsze miejsce zajęła drużyna z parafii Jana Chrzciciela w Radłowie, a spośród lektorów młodszych najlepsza okazała się parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Czarnej. Zwycięzcy pojadą do Gniezna, gdzie w dniach 27-28 czerwca odbędą się ogólnopolskie mistrzostwa liturgicznej służby ołtarza w piłce nożnej halowej.

2023-06-20 14:23

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wiele dobrego się tu dzieje

Niedziela małopolska 36/2021, str. IV

[ TEMATY ]

Tarnów

prezentacja parafii

Jacek Wrzesiński

Mieszkańcy Powiśla czczą Matkę Bożą Zwycięską

Mieszkańcy Powiśla czczą Matkę Bożą Zwycięską

To Matka Boża Powiślańska, której kult jest na całym Powiślu bardzo mocno zakorzeniony – podkreśla ks. Janusz Oćwieja, lazarysta – kustosz sanktuarium Matki Bożej Zwycięskiej w Odporyszowie.

Odporyszów leży w powiecie tarnowskim, nieopodal Żabna. To tutaj miała się objawiać Matka Boża mieszkańcom doświadczającym kolejnych najazdów wroga. Jak informują na stronie internetowej parafii (sanktuariumodporyszow.pl), pierwsze objawienie miało nastąpić w 1572 r., podczas napadu Kozaków i Tatarów. Gdy mieszkańcy okolicznych wiosek schronili się przed wrogiem w lesie, gdzie wspólnie modlili się przy dębowym krzyżu, właśnie na nim miał się ukazać wizerunek Matki Bożej. Modlący się odczytali to jako znak wsparcia ze strony Maryi i zaatakowali wroga, odnosząc zwycięstwo. Po raz kolejny Matka Boża ukazała się podczas najazdu kozacko--tatarskiego w 1654 r., a po raz trzeci – w czasie potopu szwedzkiego.
CZYTAJ DALEJ

Biskupi bydgoski i toruński zainaugurowali Mszą św. nowy sezon żużlowy

2026-03-08 16:30

[ TEMATY ]

inauguracja

bp Arkadiusz Okroj

Bp Krzysztof Włodarczyk

nowy sezon żużlowy

Diecezja bydgoska

Biskupi bydgoski i toruński zainaugurowali nowy sezon żużlowy

Biskupi bydgoski i toruński zainaugurowali nowy sezon żużlowy

Biskupi bydgoski i toruński - Krzysztof Włodarczyk i Arkadiusz Okroj - po raz pierwszy wspólnie zainaugurowali Mszą św. w Górsku sezon żużlowy. W parafii Podwyższenia Krzyża Świętego po raz trzydziesty piąty modlili się zawodnicy z Torunia, Bydgoszczy, Grudziądza, działacze sportowi oraz kibice.

Podziel się cytatem - powiedział bp Krzysztof Włodarczyk, który przewodniczył Mszy św.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję