Reklama

Niedziela Sandomierska

Jubileuszowe świętowanie

Niedziela sandomierska 19/2015, str. 6

[ TEMATY ]

parafia

jubileusz

Ks. Adam Stachowicz

Relikwie św. Wojciecha

Relikwie św. Wojciecha

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Gawłuszowicka parafia 26 kwietnia świętowała 800 lat istnienia. Punktem kulminacyjnym obchodów był jubileuszowy odpust ku czci św. Wojciecha. Uroczystościom przewodniczył bp Krzysztof Nitkiewicz. Eucharystię koncelebrowali kapłani pracujący przed laty w parafii Gawłuszowice oraz księża z sąsiednich miejscowości pracujący w diecezji sandomierskiej i tarnowskiej. W uroczystości, oprócz licznie zgromadzonych parafian oraz gości z sąsiednich wspólnot, modlili się parlamentarzyści i władze samorządowe wszystkich szczebli. Obecni byli zaprzyjaźnieni Węgrzy z Bugyi z ks. Tiborem Ország oraz z parafii Sződliget z ks. Jerzym Urbaniakiem salwatorianinem oraz Emilem Lakatosz, którzy stoi u początku kontaktów parafii Gawłuszowice z parafiami węgierskimi.

W homilii ks. Jacek Beksiński, głoszący misje ludowe przygotowujące parafian do tych uroczystości, powiedział: – Dziękując Bogu za dar wielkiego dziedzictwa, które widać wyraźnie w parafii Gawłuszowice można zapytać, co stanowiło zasadniczą podstawę dla ludzi żyjących na tej ziemi. Odkrywam, iż dwie rzeczywistości budowały i podtrzymują tutejszą wspólnotę – to „godność” i „praca”. Godność dziedziczy się po ojcach. Jako chrześcijanie cieszymy się wielką godnością, godnością dzieci Bożych. Drugą rzeczywistością jest praca, ale praca nad wiernością Bożemu prawu i wiernością tradycji ojców – podkreślał Kaznodzieja.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Na koniec Mszy św. Ksiądz Biskup zachęcił kapłanów i wiernych, by pielęgnowali miłość do Kościoła i do parafii. – Ta miłość do sióstr i braci w Chrystusie, wyraża się w trosce o powołania kapłańskie. Bóg nieustannie je wzbudza, ale wielu boi się pójść za głosem powołania. Inni je odrzucają lub zwlekają z podjęciem decyzji. Przyczyn tego zjawiska jest z pewnością wiele w samym Kościele i poza nim. Zamiast narzekać i szukać winnych, powinniśmy wykorzystywać każdą okazję, aby wspierać i pielęgnować powołania. My, kapłani, musimy „płonąć” wypełniając naszą posługę. Rodzice, dziadkowie i wychowawcy mają dawać młodym przykład zdrowej, żywej wiary, ucząc ich odpowiedzialności i poświęcenia. Jeżeli zauważymy, że ktoś rozważa możliwość wstąpienia do seminarium, albo posiada ku temu predyspozycje, decydującą rolę będzie miała zachęta ojca i matki, kapłana, czy katechety. Jednocześnie, wszyscy powinniśmy modlić się w intencji powołań i powołanych. Nie ustawać w tej modlitwie, która podoba się Bogu i przemienia w pierwszej kolejności nasze serca – podkreślał Biskup Ordynariusz, który po Eucharystii dokonał poświęcenia figury św. Jana Pawła II.

Całość uroczystości transmitowała Katolicka Telewizja Serbinów z Tarnobrzega.

2015-05-07 14:11

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Za wielkie dary Boże

Niedziela częstochowska 44/2012, str. 6

[ TEMATY ]

parafia

Faustyna

Agnieszka Lorek

Wierni obecni na Mszy św. w Blanowicach

Wierni obecni na Mszy św. w Blanowicach

5 października wierni parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Zawierciu-Blanowicach wraz z jej proboszczem - ks. kan. Tadeuszem Wójcikiem oczekiwali abp. Wacława Depo, który przybył tu z pierwszą oficjalną pasterską wizytą. Jej powód? Imieniny patronki - św. Faustyny i doroczny odpust w parafii, który obchodzony jest tutaj niezmiennie od 2001 r.

Z dniem tym związane są najważniejsze wydarzenia, które rozgrywały się na Wzgórzu Miłosierdzia w Blanowicach. - Lata 2001-11 to czas nieustannej harówki, począwszy od wmurowania kamienia węgielnego, trudów budowy, aż do konsekracji kościoła i ogłoszenia go sanktuarium Miłosierdzia Bożego i Świętego Krzyża Chrystusowego z przyjściem tegoż krzyża z relikwiami Świętego Drzewa Krzyża i pozostanie tu na wieki - zaznacza Ksiądz Proboszcz.
CZYTAJ DALEJ

Patriotka w habicie

„Od dzieciństwa nad wszystko kochałam kraj” – zapisała w pamiętniku przyszła nauczycielka wiary i patriotyzmu.

O Marcelinie Darowskiej można powiedzieć wiele, ale jedno nie ulega wątpliwości: nie była osobą z przypadku. O jej wielkości świadczą słowa Henryka Sienkiewicza, który w liście do Darowskiej napisał: „Siejba Twoja, Najprzewielebniejsza Matko, była Bożą siejbą, świadczą te głosy czci i wdzięczności płynące ku Tobie ze wszystkich krańców naszej poszarpanej ziemi. W ślad za głosami idą serca dzieci i kobiet polskich. Nauczyłaś je miłować Boga i kraj ojczysty, czcić wszystko, co wielkie, szlachetne a nieszczęśliwe, więc wielki a nieszczęśliwy naród ocenił i uczcił Ciebie. Pozwól i mojej głowie pochylić się przed Twą zasługą i złożyć Ci należny hołd”. Choć Darowska miała tak wielkie zasługi dla ojczyzny i Kościoła, to nadal jest osobą mało znaną, co warto zmienić.
CZYTAJ DALEJ

Uroczystość Objawienia Pańskiego - święto Boga i ludzi

2026-01-05 20:12

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Karol Porwich/Niedziela

Uroczystość Objawienia Pańskiego. Święto Boga i ludzi. Święto szczególnie tych, którzy niezmordowanie szukają Boga – by wierzyć w Niego, by przyjąć to, co ofiaruje, by zgodzić się z Jego świętą wolą, by wytrwać do końca, mimo wszelakich trudności, na drodze, która prowadzi do Niego i podąża Jego śladami.

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon». Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak zostało napisane przez Proroka: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela». Wtedy Herod przywołał potajemnie mędrców i wywiedział się od nich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytajcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś, wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, postępowała przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; padli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się z powrotem do swojego kraju.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję