Wielce ciekawą sprawą było szukanie śladów św. Jana Pawła II. Inspiracją była nie tylko dzisiejsza kanonizacja, ale i zbliżająca się 15. rocznica pobytu Świętego w naszej diecezji. Dość szybko okazało się, że jest to temat rzeka. Całe dzisiejsze wydanie naszej edycji jest tego wymownym przykładem. Aby to wszystko, co udało się zebrać, nie zmarnowało się chcemy na naszych łamach w miarę systematycznie publikować zebrane materiały oraz świadectwa tych, którzy dotknęli Ojca Świętego oraz zapiski związane z Jego apostolską działalnością na naszej ziemi.
W przyszłości, oprócz wskazywania na pamiątki związane z wizytą Papieża w Sandomierzu, chcemy wskazać też na wspólnoty parafialne w Ostrowcu Świętokrzyskim i Stalowej Woli oddane Jemu pod opiekę oraz te, które posiadają relikwie nowego Świętego. Wymownym znakiem jest również kościół Świętego Ducha, Diecezjalne Sanktuarium Jana Pawła II w Staszowie, stanowiące wotum za uratowanie życia Papieżowi w 1981 r. Pozostaje jeszcze do zgłębienia wiele dzieł, którym On patronuje, jak choćby szkoły noszące papieskie Imię, fundacje, różne rocznice: wizyty w Sandomierzu, śmierci czy beatyfikacji.
Oprócz świadectw zamieszczonych w tym numerze, wielu naszych Czytelników zapewne ma własne doświadczenie spotkania ze św. Janem Pawłem II. Może są i tacy, którzy doznali łask za Jego przyczyną. Można na adres mailowy Redakcji wysyłać takie informacje i sygnały. Jeśli chcielibyście się tym podzielić z innymi czytelnikami to piszczcie: stachowicz@niedziela.pl.
Postaramy się wszystko przejrzeć i najciekawsze świadectwa zamieścić na łamach „Niedzieli”.
Pontyfikat Jana Pawła II był inny od poprzednich. Kościół otworzył swoje podwoje dla całej ludzkości jak nigdy dotąd – napisał premier Mateusz Morawiecki w mediach społecznościowych w 42. rocznicę wyboru abpa Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową.
Metropolita krakowski 16 października 1978 r. został wybrany na papieża i przybrał imię Jan Paweł II. Był pierwszym od 455 lat papieżem spoza Włoch i najmłodszym papieżem od półtora wieku.
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
Przedstawiciele parafii Przemienienia Pańskiego w Drezdenku wzięli udział w 8. edycji Konferencji Creatio Continua, która odbyła się w Pałacu Arcybiskupów Warszawskich.
W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele świata nauki, Kościoła, kultury i mediów. Byli obecni także: ks. Paweł Greń CRL – proboszcz parafii w Drezdenku i p. Katarzyna Jenek, autorka projektu ekologicznego, który został nagrodzony podczas Gali Plebiscytu Ekologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego „Wspólna Zielona Przyszłość”. Konferencja stanowiła przestrzeń do dyskusji nad wpływem nowych technologii na życie wspólnotowe, duchowe i społeczne.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
