Reklama

Książki

Prymas Wyszyński na Vaticanum II

Niedziela Ogólnopolska 44/2013, str. 15

[ TEMATY ]

prymas Polski

Archiwum Instytutu Prymasowskiego Stefana Kardynała Wyszyńskiego

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Papież Jan Paweł II w swoim testamencie napisał: „Stojąc na progu trzeciego tysiąclecia «in medio Ecclesiae», pragnę raz jeszcze wyrazić wdzięczność Duchowi Świętemu za wielki dar Soboru Watykańskiego II, którego wraz z całym Kościołem - a w szczególności z całym Episkopatem - czuję się dłużnikiem. Jestem przekonany, że długo jeszcze dane będzie nowym pokoleniom czerpać z tych bogactw, jakimi ten Sobór XX wieku nas obdarował. Jako Biskup, który uczestniczył w soborowym wydarzeniu od pierwszego do ostatniego dnia, pragnę powierzyć to wielkie dziedzictwo wszystkim, którzy do jego realizacji są i będą w przyszłości powołani. Sam zaś dziękuję Wiecznemu Pasterzowi za to, że pozwolił mi tej wielkiej sprawie służyć w ciągu wszystkich lat mego pontyfikatu”.

Ojciec Soboru Watykańskiego II

Reklama

„Od pierwszego do ostatniego dnia” w obradach Soboru Watykańskiego II uczestniczył także prymas Polski kard. Stefan Wyszyński. Jego zainteresowanie sprawami soborowymi, a nade wszystko jego aktywną działalność w całym przebiegu obrad przedstawia interesująca publikacja pt. „Stefan Kardynał Wyszyński, Prymas Polski, Ojciec Soboru Watykańskiego II 1962-1965. Wybór dokumentów” (s. 414). Książka, zredagowana przez znanego polskiego historyka Kościoła - ks. prof. dr. hab. Stanisława Wilka SDB (byłego rektora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II) i Annę Wójcik (pracownicę Instytutu Prymasowskiego Stefana Kardynała Wyszyńskiego), ukazała się w 2013 r. nakładem Wydawnictwa KUL. Praca tym bardziej zasługuje na uznanie, że do tej pory w historiografii kościelnej odczuwało się brak wnikliwych opracowań, mówiących o wkładzie poszczególnych członków Episkopatu Polski w prace Vaticanum II. Co prawda, problem ten w odniesieniu do kard. Wyszyńskiego był nieco wcześniej już podnoszony (kard. K. Wojtyła, ks. M. Rola, P. Raina), niemniej dopiero niniejsza edycja dokumentów rzuca zdecydowanie wyrazistsze światło na to zagadnienie. Warto w tym miejscu przytoczyć również słowa ks. prof. Wilka, wypowiedziane w lipcu br. podczas prezentacji tej książki w Bibliotece Uniwersyteckiej KUL: „Prymas Wyszyński był pierwszoplanową postacią polskiego Episkopatu podczas obrad soborowych, o czym rzadko się wspomina. To on ustalał program wystąpień oraz to, który z biskupów ma przedstawić określoną problematykę podczas obrad”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Zawartość księgi

Całość publikacji otwiera „Słowo wstępne” przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski abp. Józefa Michalika, który podkreślił, że „ta książka jest dziś bardzo potrzebna nie tylko dlatego, że rozbija wiele mitów na temat Soboru Watykańskiego II, utrwalonych przez tzw. medialną wizję tego Soboru, ale także dlatego, że ukazuje prawdę o życiu Kościoła powszechnego i Kościoła w Polsce sprzed pięćdziesięciu lat”. Ważną częścią tego wydawnictwa są teksty zatytułowane „Od Redakcji” i „Wprowadzenie”. Pierwszy z nich dotyczy zastosowanych rozwiązań metodologicznych, drugi - pełni zadanie tła historycznego, ukazującego zarys przygotowań i przebiegu obrad soborowych ze szczególnym uwzględnieniem działalności w nich kard. Stefana Wyszyńskiego (udział w etapie przygotowawczym, posługa w Sekretariacie i w Prezydium Soboru, wystąpienia w Auli soborowej oraz sylwetka Kardynała jako Ojca Soboru i Prymasa Polski).

Reklama

Na kanwie tychże ustaleń dokonano następnie edycji 33 dokumentów, z których ostatni stanowi wybór osobistych notatek kard. Wyszyńskiego z lat 1959-65. Wszystkie te dokumenty wyszły spod pióra Prymasa Polski i mają bezpośredni związek z pracami Soboru Watykańskiego II. Wydanie krytyczne poszczególnych dokumentów ma właściwą sobie strukturę. Najpierw podany jest tytuł dokumentu oraz miejsce i data jego wystawienia. Dalej następuje krótki opis dokumentu (z objaśnieniem okoliczności powstania) oraz nota bibliograficzna jego pierwotnego druku. Dopiero w tak osadzonej perspektywie zostały zaprezentowane oryginalne teksty dokumentów „in extenso” (język łaciński), a następnie ich tłumaczenia w języku polskim. Przekładu tekstów podjęli się abp Edmund Piszcz i ks. prof. Zygmunt Perz SJ.

Szczególne znaczenie posiadają zamieszczone aneksy, z których wyróżnia się ostatni (ósmy), noszący nazwę „Kalendarium wystąpień polskich Ojców soborowych oraz wykaz złożonych przez nich animadversiones”. Na całość publikacji składa się także: „Wykaz skrótów”, „Bibliografia”, „Indeks osób” i fotografie.

Cenne źródło do badań historycznych

Niniejsza książka stanowi niezwykle cenne źródło do badań historycznych nad udziałem polskich hierarchów kościelnych w pracach Soboru Watykańskiego II. Ukazuje wyjątkowy wkład w soborowe dzieło Prymasa Polski, który jawi się przez to jako wybitny myśliciel teologiczny i wielce oddany Kościołowi katolickiemu reformator. Walory przystępności tego opracowania podnosi zastosowany aparat krytyczny, co sprawia, że książka ta staje się otwarta na szerokie grono czytelników, i to nie tylko zajmujących się na co dzień historią, ale także tych, którzy pragną poznać przewodnie myśli odnowy soborowej. Dzieło to ze wszech miar zasługuje na uznanie. Jako pierwsze tego typu opracowanie stanowi wzorzec dla podobnych prac, a ponadto może budzić inspirację do dalszych badań naukowych nad udziałem pozostałych członków polskiego Episkopatu w przygotowaniach i obradach Vaticanum II.

„Stefan Kardynał Wyszyński, Prymas Polski, Ojciec Soboru Watykańskiego II 1962-1965. Wybór dokumentów”, opr. Stanisław Wilk, Anna Wójcik, Wydawnictwo KUL, Lublin 2013, s. 414.

2013-10-28 14:35

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Prymas Polski: imiona Boga to nie sukces i władza, ale pokora i służba

[ TEMATY ]

prymas Polski

abp Wojciech Polak

archidiecezja.pl

„Wśród imion Boga nie należy szukać tych z napisem sukces i władza, ale pokora i służba” - mówił w niedzielę 29 stycznia w Inowrocławiu abp Wojciech Polak. Prymas Polski przewodniczył Mszy św. za śp. kard. Józefa Glempa przypominając jego słowa, że „chrześcijanin to człowiek, który żyjąc na świecie, nie da się opanować światu całkowicie”.

Eucharystia celebrowana była w inowrocławskim kościele pw. Zwiastowania NMP, w którym śp. kard. Józef Glemp został ochrzczony 18 grudnia 1929 roku. Po latach tak o sobie pisał: „Urodzony chłopiec był tak wątły, że tego samego dnia chrztu udzielił ksiądz wikariusz Ludwik Sobieszczyk, później zesłany do Dachau. I tak z życiem doczesnym zaczęło się życie łaski w Chrystusie”.
CZYTAJ DALEJ

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Lublin. Rekolekcje z bł. Hanną Chrzanowską

2025-04-06 07:06

Archiwum DPS "Kalina"

W dn. 25–26 marca w Domu Pomocy Społecznej „Kalina” w Lublinie odbyły się wyjątkowe rekolekcje wielkopostne, prowadzone przez ks. Marcina Grzesiaka, dyrektora ekonomicznego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję